Bu Sene İçinde Dibe Vurup Yine Yukarı Çıkarız – Bir Bakanın Umut Dolu Sözleri, Umut Taciri Pezemeng

haftalardır işsizim, fena bir okuldan da mezun olmadım aslında, işimde iyi sayılırım. iş başvurusu yapmaya gidiyorum, özgüvenimi tazeliyorum, şirketten adımımı içeri atıyorum. “x bey ile görüşmem var” diyip randevumu beklemeye koyuluyorum. saat geldiğinde asansöre binip müdürün yanına gitmek için doğruluyorum; kapıya geliyorum; asansöre binemiyorum.

kapısı açılıyor, içerden kalabalık bir “işten kovulmuş” ordusu boşalıyor. omzuma momzuma çarpıp birbirlerini tepe tepe aşağı iniyorlar. hepsi telaşlı, yorgun, sinirli. yapacakları yeni iş başvuruları için zaman kazanmaya, erken davranmaya çalışıyorlar. moralim bozuluyor; görüşme başarısız geçiyor.

biraz daha az özgüvenle diğer bir şirkete gidiyorum. burada durum daha vahim, çok elektrik harcıyor diye asansörleri durdurmuşlar. merdivenlerden 5 kat çıkıyorum ter içinde. işe alınmıyorum. herhalde diyorum koltukaltlarım koktu terden, herif iğrendi, almadı beni işe. “piyasa kötü olduğu için alınmamışımdır lan” diyemiyorum, çünkü krizin bizi teğet geçtiğinden eminim, başbakanım dediydi. “hacı herhalde çok yetersizim” diyerek depresyona giriyorum bu sefer, e malum suçu birinin üstlenmesi gerekiyor.

sıfır özgüvenimle eve dönüyorum. çayımı alıyorum, yatağa çöküp bir şarkı açıyorum; “dibe vurmadan yükselemezsin” diyor, gerçekten rahatlatıcı, teskin edici bir laf , bir an içim rahatlıyor. televizyonu açıyorum; maliye bakanım “dibe vururuz da geri çıkarız, gelecek dönem çok çalışcaz olm, toparlıycaz” diyor. sevindirik oluyorum. her şey düzelecek, üzülme diyorum kendime. sonra “lan?” diyorum, “daha dip neresi olabilir ki?”. hafif bir ürperti duyuyorum. buzdolabına yöneliyorum. yiyecek bir şey yok pek, dolaptan bir makarna alıyorum. haşlıyorum her zamanki gibi. karnımın zırıltısı geçiyor. o makarna her zamankinden tatlı geliyor; bir şeyleri kaybetme korkusunun ona verdiğin değeri arttırdığı fikrini kabul ediyorum. her şey düzelecek – her şey daha kötü olacak ikilemini yaşıyorum. bir halsizlik duyumsuyorum, yatıyorum. yarın iş ararken dinç olmalıyım. özgüvenim sıfır.